cien.png
tlo.gif
naskroty.png
tlo.gif

Emil Godlewski - senior (1847 - 1930)

Był wybitnym uczonym, który przyczynił się w dużym stopniu do rozwoju naszego rolnictwa. Urodził się we wsi Krasocinie w Kieleckiem. Szkołę średnią ukończył w Warszawie, następnie studiował i uzyskał w 1869 r. stopień magistra nauk przyrodniczych na Wydziale Matematyczno - Przyrodniczym Szkoły Głównej. Studia uzupełniał za granicą. W 1873 r. został pierwszym docentem fizjologii roślin na Uniwersytecie Jagiellońskim, następnie prowadził wykłady na politechnice i uniwersytecie we Lwowie.W 1878 r. został mianowany profesorem botaniki w Wyższej Szkole Rolniczej w Dublanach, wykładał tam botanikę, fizjologię i chemię rolniczą.

 

W 1890r. wraz z innymi profesorami zwiedził szereg różnych typów wyższych uczelni w Europie, dzięki czemu wziął czynny udział w zorganizowaniu przy Uniwersytecie Jagiellońskim Studium Rolniczego. Został jego pierwszym dyrektorem (1890 - 1907) i w roku 1891 objął katedrę chemii rolnej i fizjologii roślin.

 

Przez wiele lat pracował intensywnie na polu naukowo - badawczym w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach. Zajmował się przede wszystkim fotosyntezę, oddychaniem i ruchom wody w roślinach. Wyniki swych badań przedstawił w książce pt."Myśli przewodnie fizjologii roślin" (1 tom-1923r., 2 tom wydany w 1933r.).

 

Badania naukowe Godlewskiego znalazły zastosowanie w dziedzinie rolnictwa. Dla rozwoju polskiego rolnictwa duże znaczenie miała także pedagogiczna i organizacyjna działalność Godlewskiego. Był współtwórcą reformy szkoły rolniczej w Dublanach, założył tam w 1884 stację oceny i kontroli nasion, przyczynił się do powstania w ramach Komisji Fizjologicznej Akademii Umiejętności sekcji rolniczej. Współpracował z przedstawicielami większej własności ziemskiej w Komitecie Towarzystwa Rolniczego, był jednym z twórców, a następnie honorowym prezesem Towarzystwa Popierania Polskiej Nauki Rolnictwa, inicjatorem "Roczników Naukowych Rolniczych i Leśnych".

 

Godlewski działał również w Centralnym Towarzystwie Rolniczym Królestwa Polskiego, Galicyjskim Towarzystwie Gospodarczym we Lwowie i Krakowskim Towarzystwie Rolniczym. W uznaniu zasług naukowych uhonorowano go doktorem honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Warszawskiego, Lwowskiego i Wileńskiego. Był czynnym członkiem Akademii Umiejętności, Francuskiej Akademii Nauk, Czechosłowackiej Akademii Nauk Rolniczych oraz wielu towarzystw naukowych.